Puisi: Pewaris Tuan Tanah
Boratei, 12/09/2017
Menikmati keindahan di pinggiran laut,
Dengan nyanyian burung surga bermelodi,
Rasa-rasa hati makin perih menyatu bersama penghuni,
Air mata dicucurkan tiada disahuti,
Hilang harapan, terasa lenyap batang hidungku
Ribuan jerat dipasang sial diterima di medan,
Tubuh kerimpingku tiada berdaya di dunia ini
Ingin hidup damai, seakan bualan kekinian di mulut,
Bumi dan makhluk penghuni terasa di neraka
Entah mengapa kebodohanku di iringi langkah,
Satu tumbuh, seribu bermekar hanyalah ilusi terkini
Sang Pencipta harapan hidupku di bumi ini.
--Jach T Gobai--
Penyair Sastra
